Floris & Thessa

Voor diegene die erover denken om naar Aceh te gaan en op een of andere wijze hier terecht zijn gekomen. Het kan, maar niet zomaar. Dat hebben wij ondervonden.

Ons verhaal
Ons plan was om voor zes maanden naar Indonesië te gaan, en dan vooral naar Pulau Weh, een eiland voor de kust van Banda Aceh. Wij zijn in eerste instantie uitgegaan van wat er staat op de website van Lumba Lumba Divecenter , een van de twee diving centers op Pulau Weh:

“GOOD NEWS: tourists don’t need any special permit anymore, since the civil emergency status was lifted last May.”

en…

“And Lumba Lumba is fully operational!”

Dit zijn toch twee berichten die sterk de indruk geven dat toeristen gewoon weer welkom zijn in Aceh, dachten wij. Wij naar het consulaat in Amsterdam, wat overigens gaat sluiten per 2 januari, om een visum aan te vragen, krijgen we daar te horen dat er absoluut geen toeristen naar Aceh mogen en dat dat alleen maar kan met een uitnodiging vanuit Aceh. Begrijpelijk, waren wij zeer beduusd, teleurgesteld, neergeslagen etc. na dit nieuws gehoord te hebben. Maar omdat wij zeker wisten dat we in ieder geval naar Indonesië wouden gaan, dan wel niet naar Pulau Weh, hebben we toch een Indonesisch visum aangevraagd. Uiteindelijk bleek ook op de website van het ministerie van buitelandse zaken te staan dat er voor Aceh een speciale vergunning nodig is, maar hier hebben wij niet op gekeken aangezien we ervan overtuigd waren dat er geen vergunning voor nodig was.

Thuis aangekomen en al heel wat plannen rijker over wat we allemaal wel zouden kunnen doen en waar we allemaal in plaats van Pulau Weh heen zouden kunnen gaan kwamen we op het idee om toch maar even voor de zekerheid te bellen met Ton en Marjan van Lumba Lumba (“lumba” voor dolfijn en “lumba lumba” voor dolfijnen in het Indonesisch, het kan zo lekker makkelijk zijn, Indonesisch).

Ton reageerde een beetje geïrriteerd en sprak zijn onbegrip uit over het beleid van de Indonesische ambassade in Nederland. Hij vertelde ons dat het binnen Indonesië geen enkel probleem is om in Aceh te komen, dat je dus geen speciale vergunning nodig hebt en dat er weer aardig wat mensen die kant op komen. Hij begrijpt niet dat de ambassade nog steeds het beleid heeft om mensen/toeristen uit Aceh te weren. De mensen, inclusief zij, hebben de toeristen hard nodig bij het heropbouwen van het land als gevolg van de tsunami.

Wij waren natuurlijk helemaal blij met dit nieuws. Het betekend dat wij straks gewoon vanaf Jakarta, waar wij op vliegen, een ticket kunnen kopen naar Banda Aceh en onze voorgenomen plannen kunnen realiseren. Heerlijk!

Er is alleen nog een kleine maar. De vader van Thessa, Gerard, gaat ons opzoeken op Pulau Weh. Om het hem wat gemakkelijker te maken hebben we een ticket gekocht rechtstreeks naar Banda Aceh. Dit hadden we achteraf gezien eigenlijk niet moeten doen. Bij het aanvragen van het visum moet je namelijk je ticket laten zien waar je het land mee invliegt en het ticket waarmee je het land uitvliegt. Op zijn ticket staat dus dat hij naar Banda Aceh vliegt. Zoals ik al eerder zei mogen toeristen volgens de ambassade dus niet naar Aceh en als de ambassade tijdens de aanvraag ziet dat iemand daarheen vliegt zullen ze het visum weigeren. Het lijkt allemaal heel vreemd en dat is het natuurlijk ook, maar je kan er niets aan doen, je zal er omheen moeten werken. Welcome to Indonesia.

Tot op heden hebben we nog geen oplossing voor Gerard, maar die gaat er wel komen. Of we zorgen dat er een uitnodiging komt uit Indonesië, of we vragen het visum aan met een retour ticket vanaf Kuala Lumpur, Maleisie, naar Medan, Indonesië.

De mogelijkheden.

Vanuit Nederland:

• Je koopt een retour ticket naar Jakarta en koopt terplekke een binnenlandse vlucht naar Banda Aceh. Met het ticket naar Jakarta vraag je het visum aan.
• Je koopt een ticket naar Kuala Lumpur. Vanuit Nederland koop je een retour ticket van Kuala Lumpur naar Medan(Air Asia). In Medan koop je ter plekke een binnenlandse vlucht naar Aceh of neem je de bus. Met het retour ticket van Kuala Lumpur naar Medan vraag je het visum aan.
• Je koopt een ticket naar Penang, Maleisië (of naar Kuala Lumpur en met een ticket vanAir Asiaof een andere luchtvaartmaatschappij naar Penang, is waarschijnlijk goedkoper). In Penang koop je een retourticket met de boot naar Medan, Indonesië. Vanaf Medan met het vliegtuig of de bus naar Aceh. In Penang vraag je met het boot retour ticket een visum aan bij het Indonesische consulaat, als je dit doet voor 12 uur op een doordeweekse dag dan ligt het visum de volgende werkdag voor je klaar. Je kan overigens ook in Kuala Lumpur een visum aanvragen bij de Indonesische ambassade maar dit duurt een paar dagen langer.
• Een andere optie is dat je zorgt dat je een uitnodiging krijgt van iemand in Aceh. Dit hoeft geen familie te izjn maar mag zelfs de manager zijn van een hotel of gewoon zomaar iemand. Je moet je dan wel bij aankomst in Aceh melden bij de immigratiedienst. Het voordeel van dit visum is dat je het kan verlengen, maar wat de precieze procedure is weet ik niet.

Vanuit Azië moet je er gewoon voor zorgen dat je een ticket (boot,vliegtuig of hoe dan ook) het land in en het land uit hebt binnen 60 of 30 dagen, afhankelijk van het aan te vragen visum. Dan moet je een visum aanvragen bij een consulaat of de ambassade van Indonesië in het land waar je je bevind.

This entry was posted on Thursday, December 15th, 2005 at 12:58 am and is filed under Story´s, Indonesia, Pulau Weh. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.